• 02 Ocak 2019, Çarşamba 12:23
VELİKARADENİZ

VELİ KARADENİZ

2019’dan 1994 çıkınca geriye ne kalır?

 

Türkiye’de yeni dönemin 27 Mart 1994 yerel seçimleriyle başladığını rahatlıkla söyleyebiliriz. O seçimde Refah Partisi (RP) il genel meclisinde toplam 5 milyon 340 bin 969 oy aldı. Oy oranını yüzde 19’a çıkararak, 6 büyükşehir (İstanbul, Ankara, Diyarbakır, Erzurum, Konya, Kayseri), 22 il, 92 ilçe ve 207 beldede, toplam 327 belediye başkanlığı kazandı.

AK Parti’nin 31 Mart için İstanbul adaylarını tanıttığı programı izlerken 1994’ü hatırladım. O seçime yönelik İstanbul adaylarının tanıtıldığı geceyi videoya almıştım. Buldum ve izledim. Sonra her iki tanıtım programını kendimce kıyasladım.

Her iki programda da coşku ve heyecan üst seviyedeydi. Ancak 1994’te daha farklı bir beklenti vardı sanki. O beklenti, o günkü heyecanı sosyal medya deyimiyle- ki hiç sevmem- bir tık daha yukarı taşıyordu.

1994’te salona gelenler için özel otobüsler tahsis edilmemesine rağmen tribünler ve saha tıklım tıklım doluydu. Gerçi, geçtiğimiz günlerde yapılan tanıtımda da binlerce AK Parti gönüllüsü salona kalabalık nedeniyle giremedi.

Benim için en önemli fark ise 1994’te salonda kadınlarla erkeklerin ayrı tribünlerde oturuyor olmasıydı. Şimdiki gibi karma değildi!

Adaylara bakılınca; 1994’teki aday, İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı oldu. Sonrasında parti kurdu, önce Başbakan ve şu an Cumhurbaşkanı. İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı’ndan devletin bir numaralı koltuğuna bir yükseliş var.

2019’un adayı Binali Yıldırım ise Bakanlık, Genel Başbakanlık, Başbakanlık yaptı… TBMM Başkanıyken, İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı için aday gösterildi. Şu an itibariyle devletin iki numaralı koltuğundan İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı’na dönüş. En büyük rakibi kim? Bir ilçe belediye başkanı!

1994’te ilçe başkanlıklarına aday gösterilen isimler adeta tarih yazdı. Refah Partisi, İstanbul’un yarısından fazlasını kazandı. 2019’da ise Zeytinburnu Belediye Başkanı, Beykoz’dan; Sancaktepe Belediye Başkanı da Ataşehir’den aday gösterildi. Bu yer değişikliği muhtemelen ilçelerdeki demografik yapıyla ilgilidir. Ataşehir’de Sivaslı, Beykoz’da ise Giresunlu nüfus çoğunlukta.     

1994’te aday gösterilenlerin hepsi, gösterildikleri ilçenin teşkilatı tarafından kabullenilmişti. AK Parti’nin 31 Mart adayları içerisinde ise gösterildikleri ilçelerde konuşulmaya başlanılan isimler var. Teşkilatların istediği adaylar ile açıklanan isimler farklı. Bu noktada AK Parti Şile İlçe Teşkilatını tebrik etmek gerekiyor. İlçe başkanlarının arkasında durdular ve aday gösterilmesini sağladılar. Şişli için aynısını söylemek zor. Şişli’de teşkilatın istediği Fuat Günday aday gösterilmedi. Belki de Günday’ın kaybedeceği yerden aday gösterilmemesi, kendisi için hayırlı olmuştur.      

1994’te Refah Partisi’nin İstanbul’da hiç kadın adayı yoktu. AK Parti, 31 Mart için dört ilçede kadın aday gösterdi. Sancaktepe adayı Şeyma Döğücü’yü yakından takip ederim. AK Parti İstanbul İl Kadın Kolları Başkanı olarak başarılı hizmetler yaptı. Tutuğunu koparan bir kişiliği var Döğücü’nün. Ancak Sancaktepe, erkek ilçedir. Yani bir Bakırköy, bir Beşiktaş, bir Şişli değildir Sancaktepe. “Döğücü kaybeder” demiyorum, kesin kazanacaktır. Sadece ‘yaşanabilecek olası oy kaybının sorumlusu Döğücü olmayacaktır’ vurgusu yapmak istiyorum.

Her iki tanıtım arasında esas farkı ise sona sakladım. 1994’te ‘açlık’ vardı. Bu açlık, mide açlığı değildi. Dava taşını gediğine koyma açlığıydı o… Oysa şimdi bir doyumluluk söz konusu. Ve o doyumluluk daha çok mide tokluğu anlamı taşıyor. İnsanın karnı tok olunca sırtı da pek oluyor haliyle.  

 


MAKALEYE YORUM YAZIN

Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.


ANKET

Yeni İnternet Sitemizi Beğendiniz mi?

Site en altı
yukarı çık